Warhammer: Enemy Within the Eusterpark !

Op zoek van Giuliana.

05- Uit het dagboek van Fridhelm!

We inspecteer de heuvel. Er is een hoofdingang waar licht uitkomt. Aan de andere kant van de heuvel vinden we een gat in de grond, …het ziet eruit als een tweede ingang. Dan besluiten we om de rokende schoorsteen op de heuvel met bladeren te bedekken zodat de mensen in de schuilplaats gedwongen worden naar buiten te gaan. Maar na bijna een uur is er nog niemand naar buiten gekomen, dus lopen we naar binnen. In de eerste kamer vinden we 4 dode mannen die in hun bed zijn vermoord en in de kamer ernaast ligt een stervende man die tot het helft van zijn lichaam in de grond is getrokken. Voordat hij sterft vertelt hij ons dat ze door “Ratto Cornuto” aangevallen zijn en dat ze zijn vrouw meegenomen hebben. Die vrouw blijkt Giuliana te zijn!

In de schuilplaats vindt Wilhelm een kist met veel munten en edelstenen waaronder één hele mooie. Terwijl Wilhelm deze in zijn handen houdt, grijpt de dwerg deze en rent vervolgens weg. We zijn zo verbaasd dat niemand iets onderneemt om de verrader te stoppen. Vuile klote dwergen!
We delen de rest van de inhoud van de kist met zijn vijven. Wilhelm heeft een vers spoor gevonden en we gaan in de achtervolging. Na een dagreis stoppen we in het bos om daar zonder een vuur te maken gaan slapen in de bomen. Het is koud en het was geen geweldig idee om in de bomen te slapen; wat een klote nacht. De volgende ochtend doen al onze botten en spieren zeer.
We gaan verder en ‘s middag zien we vier wezens die een zeer dikke vrouw (of is het een koe?) vervoeren. Ze is vastgebonden aan een paal. We vallen ze aan; het zijn grote ratten (volledige uitgerust en goed gewapend) en het lukt ons om 3 van de ratten te doden. Helaas ontsnapt de leider ons en werd ook de vrouw vermoord. Het was Giuliana die bovendien zwanger was. We begraven Giuliana onder een boom en dan beginnen we de terugreis op volle snelheid, want we vrezen dat de leider van de ratten terug zal komen met versterking. ‘s Avonds stoppen we bij de zelfde plek als van de vorige nacht en ‘s ochtends ontdekken we dat iemand bij ons is geweest en dan horen we Hubert: GATVERRRRRR!!! IEMAND HEEFT OP MIJ GESCHETEN!!!!!!!! Onze bivak zit vol keutels!
In de verte zie we 4 wezens, waarschijnlijk goblings. Aan het einde van de dag ontdekken we dat we in een rondje hebben gelopen en dat we weer bij dezelfde plek als gisteren zijn. Dus we verblijven nogmaals een nacht in het bos en ditmaal worden we beroofd. We horen de goblings die ons uitlachen. Hubert is woest en rent achter ze aan : IK MAAKT JULLIE DOOD VUILE BASTAARDS! IK SNIJD JULLIE OREN ER AF EN DAN MAAK IK ER TWEE ASBAKKEN VAN! Maar Hubert komt terug met een wond aan zijn voet. Sterker nog, we ontdekken dat de goblings in onze schoenen hebben gescheten, lelijke vuile klootzakken!
De dag daarna laten we Wilhelm regelmatig in een boom klimmen om de goede route aan te houden. Maar we moeten nog een nacht in het bos slapen. Tijdens de nacht verrassen we de goblings en het lukt ons om ze weg te jagen. De volgende dag bereiken we de schuilplaats onder de heuvel, we zijn doodmoe en we vallen allemaal in een diepe slaap.
De volgende dag zijn we bij rivier Reik. We maken van de gelegenheid gebruik om ons te wassen en even uit te rusten als we plotseling een lichaam zien dat door de stroom wordt meegevoerd. Het is een dode man…iemand heeft hem vermoord en wel kort geleden. Dichtbij vinden we een boot en na verschillende pogingen lukt het ons om aan boord te klimmen. De brug is bedekt met doden en ik doe iets stoms, want in plaats van alert te blijven begin ik samen met Hubert de lichamen te onderzoeken (om eerlijk te zeggen, te beroven) met als resultaat dat we totaal verrast zijn als we worden aangevallen door 4 mutanten. Het gevecht is heel heftig. Uiteindelijk maken we de mutanten dood, maar ik en Fridhelm zijn zwaar gewond.

Comments

Ariolan

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.